Infrastuctuur: Bottleneck uit eigen doos

Prioriteiten: weer de Randstad

De Minister van Infrastructuur en Milieu, Melanie Schultz van Haegen kondigde vandaag de prioriteiten in de infrastructurele investeringen infrastructuur aan. De nadruk ligt op de Randstad en op de as Eindhoven-Venlo. Want, zo zegt ze “daar wonen de meeste mensen”. Het is haar kennelijk ontgaan dat Gelderland ook goed is voor 12% van de Nederlanders en de Stads­regio met bijna 750.000 inwoners de vijfde stedelijk regio van Nederland is en bovendien staat in de Top 10 in Europa van meest filegevoelige regio’s. Nu is er al een waarschuwing in het regeerakkoord dat de investeringen in infrastructuur zich zullen concentreren op de mainports en brainports, maar in hetzelfde regeerakkoord staat ook:  

  • Grensregio’s worden beter bereikbaar voor treinverkeer.
  • Grensoverschrijdende ontwikkeling van treinverkeer in de grensregio’s, waaronder aansluiting op buitenlandse hogesnelheidstreinen.
  • Kabinet wil de Rotterdamse haven uitbreiden en positie rond overslag versterken.

 Gelderland: Grensgeval

Alle drie de prioriteiten zijn van belang van Gelderland. Je kunt vanuit Arnhem niet voor half tien in Dusseldorf zijn, Winterswijk ligt nog steeds ruim een uur en vaak bijna twee uur treinen van Arnhem. Nijmegen is niet verbonden met vliegveld Weeze. Tenslotte stuiten de stromen containers op het einde van de Betuwelijn in Zevenaar en per vrachtwagen op het kruispunt van de A15 met de A325. Met de invoering van het Plan Hoogfrequent Spoor in de Randstad wordt de drukte op het spoor alleen maar groter.

Gelderland: Bottleneck

Ook Oost-Nederland schreeuwt om een integrale aanpak van de doorstroming van goederenvervoer vanuit Rotterdam naar het Duitse achterland. Het gaat dan per binnenvaart,spoor en weg. Binnenvaart krijgt extra aandacht van het kabinet en dat is maar goed  ook, want hoe meer je van spoor naar schip vervoert en van weg naar spoor, hoe meer je de stadsregio ontlast. Daarnaast heeft de provincie baat bij meer en beter openbaar vervoer. In het bijzonder geldt dat voor de bereikbaarheid van Wageningen, de verbinding Arnhem-Nijmegen, een snellere OV verbinding Apeldoorn-Arnhem en een betrouwbare bereikbaarheid van de Achterhoek en het Rivierenland.

Sigaar uit eigen doos

De Minister kondigt over de komende periode van 10 jaar een investering van 40 Mld Euro aan. Dat is in relatie tot het regeerakkoord waarin 500 miljoen extra voor wegen en spoor vrijkomt, een opmerkelijk bedrag. Met dit soort hoogrekenen krijg je nog geen noordelijke oplossing van de Betuwelijn.

Creatief in het regeerakkoord is dat infrastructuur nu ook via publiek-private samen­werking kan worden gerealiseerd. Dat laatste houdt in zoals is gedaan bij de A59 tussen Oss en Den Bosch dat aanleg en onderhoud gezamenlijk worden aanbesteed en gefinancierd. Dit biedt een nieuw financieel model voor het aanlegen en onderhouden van rijks­wegen en provinciale wegen. D66 zou willen voorstellen om het onderhoud van rijks­wegen aan de provincie uit te besteden, want die hebben ook al de verant­woor­de­lijkheid voor het onderhoud van provinciale wegen.

De oplossing van het hoogrekenen van de Minister is wellicht gelegen in het volgende punt in het regeerakkoord. Provincies kunnen infrastructurele investeringen naar voren halen door voorfinanciering toe te passen. Provincies krijgen ook een grotere verantwoordelijkheid o.a. door mee te betalen aan infrastructuur, in elk geval voor bovenwettelijke inpassingen. Dat wil zeggen dat de provincie de aanleg van de A15 van Ressen tot Duiven kan versnellen door voorfinanciering toe te passen. Als dat met rente gebeurt is dat een goede besteding van de Nuon-gelden, temeer nu de provincie tol kan heffen als de kilometerheffing niet door gaat. Omineus is de suggestie dat de provincie (of gemeente) mee moet betalen voor een bovenwettelijke inpassing. Verdiept aanleggen van de A15 (een tunnel)komt dan ten laste van de provincie. De vraag is dan wel welke inpassing de meeste natuur en landschapswaarde oplevert?

Daar gaan de Nuon-Gelden 

Het Rijk dwingt provincies eigenlijk haar tafelzilver in te zetten om investeringen te realiseren. Maar naast het stopzetten van de natuurontwikkeling, het snijden in cultuur, het doorschuiven van regionaal innovatiebeleid en het stoppen van stadsvernieuwing, wordt de lijst van lacunes die op het bord van de provincie komen wel erg lang.   Zo dwingt het Rijk feitelijk de provincie Gelderland haar Nuon-vermogen in te zetten.