Van zaterdagamateur tot zakkenvuller: bestuurdersweekend

Statenlid zijn, geeft recht op het deelnemen aan het Bestuurdersweekend van D66. Dat is een middag, avond en ochtend in een groot hotel in Apeldoorn met een uittreksel van alle gekozen D66′ers, van eerste kamer tot deelraadsleden. Ik ben ook lid van het bestuur van de bestuurdersvereniging – een mond vol – en dan moet je wel. Maar toch lekker belangrijk.

Wat krijg je in zo’n weekend. Geen appelmoes of koninginnehapje, ook al staat het etablissement er om bekend. Eerst koffie dan twee bekende sprekers, in dit geval Dorien Pessers en Alex Brenninkmeijer. Het thema was vertrouwen tussen burger en overheid. Veel aandacht voor de rechtstaat en voor het belang van de politiekals tegenhanger voor de markt. We werden er op gewezen, en enkele sprekers benadrukten dat later nog een keer, dat je als gekozene het contact met de burger moet blijven opzoeken.

Dorien Pessers stod even stil bij de plannen tot hervorming van de monarchie – niet het meest dringende onderwerp om tijdens een financiele crisis te behandelen. In de koning worden twee lichamen verenigd: een fysiek lichaam dat honger heeft en bemint; en een ambtelijk lichaam dat bestuurt en onkreukbaar is. Die twee lichamen worden in het hele openbare bestuur doorgetrokken. Elke burger die de eed aflegt krijgt er een openbaar lichaam bij. Ik ook, en de eed suisde weer door mijn hoofd.

Na een korte borrel volgt een diner (honger, dus). Ik zat op een Breivikgevoelige plek, de eerste tafel met de rug naar de ingang. Als er een rabiate anti-D66′er binnenstormt ben ik de eerste neergemaaid. Ik zat tussen mijn collega uit Utrecht en de burgemeester van Zutphen. ┬áHet lopend buffet wordt afgewisseld met een estafette van sprekers, geenszins vrijblijvend want de zware verantwoordelijkheid van de volksvertegenwoordiger en bestuurder wordt voortdurend aangesproken.

De ochtend bestaat uit een lange sessie vragen en antwoorden. Voor een lokaal bestuurder iets teveel Brussel en iets te weinig lokaal. Gelukkig zijn er genoeg wandelgangen om te spreken over de rechtbank in Zutphen, de financien van Beuningen, de N318 in Zeddam en de rijnbrug bij Kesteren. Wat ook een les is is dat je als gemeentelijke politici en provinciale politici goed met elkaar moet optrekken.

Kortom je voelt je even Bobo maar je krijgt veel huiswerkmee. Zaterdag 17 sta ik weer op straat met D66 in Nijmegen bij de Marienburg.